ในฐานะคนที่สามารถเปิดรับเรื่องราวของผู้อื่นได้  ผมมักลงเอยที่จะเป็นผู้ฟังมากกว่าผู้พูด เพราะไม่ค่อยได้รับโอกาสให้คุยเรื่องที่ตัวเองสนใจ  และคนส่วนมากไม่พร้อมที่จะรับฟังอะไรที่แตกต่างไปจากความคาดหวังของตนเอง  การถูกละเลย มองข้ามความสำคัญ และการถูกเลือกปฏิบัติ จึงเป็นที่มาของความเศร้าที่ผมเผชิญอยู่บ่อยๆ   ผมมักอยู่ในสถานะที่ปรึกษาที่พร้อมจะหยุดสิ่งที่ทำอยู่ เพื่อให้เวลาใครก็ตามที่โทรหรือติดต่อผม  ผมอาจจะไม่สามารถแก้ปัญหาของผู้อื่นได้ทุกครั้ง  แต่อย่างน้อยผมเต็มใจที่จะรับฟังปัญหาที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับผม เพื่อให้คนอีกคนหนึ่งรู้สึกไม่โดดเดี่ยวและสบายใจขึ้น    แต่ในวันที่ที่ปรึกษาคนนี้ต้องการใครสักคน  เขากลับได้รับแต่คำตอบสั้นๆ แค่ว่า “แกคิดมาก” “อย่าคิดมากนะแก ตอนนี้ยุ่งอะ ไว้คุยกันนะ”  โดยที่ไม่มีการติดต่อหรือสอบถามเพื่อให้ผมเล่าปัญหาของตัวเองอีก  ในขณะที่คนอื่นคาดหวังที่จะมีใครสักคนได้ ผมกลับไม่ได้รับสิทธิตรงนั้น    ในช่วงสมัยที่ผมเป็นนักเรียน การอยู่กันเป็นกลุ่มเป็นสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกดี  เราดูมีคุณค่ามากขึ้น เราไม่ต้องเผชิญกับสถานการณ์ต่างๆ เพียงคนเดียว  ผมมักได้เล่นบทบาทในฐานะ “ตัวประกอบ” ที่ยืนยิ้มอยู่ในฉากหลัง เพื่อหลบให้ “ตัวเอก” ได้รับความสนใจจากคนในกลุ่ม เพียงแค่เพราะว่าเขาป็อบหรือคูลมากที่สุด    ความเอาใจใส่เพื่อนๆ การทุ่มเทให้กับมิตรภาพ ทำให้ผมเป็นได้มากสุดคือ “คนดี” แต่ไม่ใช่ “คนสำคัญ”  ผมเคยเลือกที่ยอมฝืนเป็นคนอื่นเพื่อปรับตัวให้เข้ากับคนกลุ่มใหญ่  ยอมทำอะไรที่ขัดกับความรู้สึกตัวเองเพียงแค่หวังว่าตัวเองจะมีความสำคัญทัดเทียมคนอื่นๆ  ยอมโดนเอาเปรียบหรือหลอกใช้ เพื่อแลกมิตรภาพ  แต่ท้ายที่สุดผมก็เข้าใจว่า ไม่ว่าจะแลกด้วยอะไรก็ตาม ตัวประกอบก็ไม่มีวันเป็นตัวเอกได้อยู่ดี   เมื่อเวลาผ่านไป จากคนที่กลัวที่จะทะเลาะกับคนอื่น  […]

Free Spirit Club

December 17, 2018

ความกลัวที่จะศูนย์เสียมันเป็นอะไรที่เจ็บปวดมากๆ  ยิ่งเป็นเรื่องความรัก เหมือนเดินบนเส้นด้ายที่ถ้าตกลงไปก็จมอยู่กับความเศร้า  และถ้าเค้าหันกลับมาประคองก็จะมีความสุขเหมือนลอยได้  แต่ถ้าเราหยุดและไม่เดินไปบนเส้นนั้นเลยจะดีกว่ามั้ย ?   เมื่อกลางปีที่แล้วเราได้เลิกกับแฟนที่คบมาตั้งแต่ ม.ปลาย  ตอนนั้นเราอยู่ปี 3 แล้ว  ซึ่งเราทั้ง 2 คนก็ผ่านอะไรกันมาเยอะพอสมควร  ยอมรับเลยว่ามันเกิดขึ้นเพราะอารมณ์ล้วนๆ    พอเวลาผ่านไปเราไม่รู้สึกอะไรเลย  แต่อยู่ดีๆ เรากลับมาคิดถึงเค้า  เหมือนโดนกดสวิตให้เสียใจ    เราจมอยู่อย่างงั้นไป 2 อาทิตย์ สุดท้ายเราก็พยายามติดต่อเค้าไปพยายามง้อ  เหมือนบาปกรรมมันตามทันนะคะ  เค้าแทบจะไม่สนใจเรา  เค้านิ่งอย่างที่เราคิดไม่ถึง  คงเป็นเพราะเค้าเจ็บช้ำจากเราอยู่ไม่น้อย    วันๆ นึงเรามีหลายอารมณ์  เค้าตอบดีเราก็แฮปปี้  เค้าตอบมาสั้นๆ เราก็เศร้าจนไม่อยากทำอะไร  มันสวิงอย่างงี้เป็นเดือน ความกลัวที่จะศูนย์เสีย ความกลัวที่จะหยุด    ในตอนที่เค้ากลับมารู้สึกดีกับเรา  ความกลัวที่จะอยู่ไม่ไหว  ยอมรับค่ะว่าแทบเป็นบ้า  เคยคิดจะฆ่าตัวตาย เพราะมันจะได้จบๆ    ถ้าเรื่องลึกลับมีจริง  ตอนนั้นก็คิดเลยว่าจะได้ติดตามเค้าไปทุกๆ ที่  เราทั้งโทรไปหาศูนย์สุขภาพจิต  คุยกับทุนคน  มันอาจจะเบาลงบ้างแต่พอกลับมาอยู่คนเดียว  เราเศร้า เราไม่อยากศูนย์เสียเค้าไป   […]

Free Spirit Club

December 17, 2018

ชีวิตเราเปลี่ยนไปหมด ตั้งแต่แม่เสีย พี่สาวแต่งงาน ทะเลาะกับเพื่อน ย้ายบ้าน  โดยที่ทั้งหมดเกิดขึ้นในช่วง 1 เดือน   ตอนแรกก็งง ปรับตัวพักใหญ่ พอทุกอย่างสงบปุ๊บ  เหงาเฉย เหงาหนักมาก รู้สึกเคว้ง วังเวง จนซึมไปเลย   หลังจากนั้นสักพัก จู่ๆ เราก็อยากทำนู่นนี่เต็มไปหมด เหมือนตัวเองโหยหาอะไรบางอย่าง เลยลุกมาทำนู่นทำนี่ แอคทีฟไปเลย   เราเลยทำกิจกรรมเต็มไปหมด ตอนนั้นคิดว่าเพราะตัวเองอยากทำ  แต่พอมองมาอีกที กลายเป็นว่าเพราะเราเหงานี่หว่า   พอย้อนกลับไปมอง เราว่าเราในตอนนั้นแปลกมากๆ  เราเป็นคนแปลกๆ ในช่วงนั้น เลยทำให้เราทำนู่นนี่ที่เราปกติจะไม่ทำ สิ่งที่เราทำในตอนนั้นที่ทำเพราะเหงา มันกลับเข้ามาเปลี่ยนชีวิตเรา   เราทำสิ่งที่เราตอนนี้ไม่เข้าใจว่าทำไปได้ยังไง ถ้าเป็นเราในตอนนี้คงจะไม่ทำอย่างนั้นแน่   ตอนที่เราเหงาตอนนั้น เราคุยกับคนที่เป็นหัวหน้างานของเราในปัจจุบัน ทั้งๆ ที่ปกติเราไม่แชทเลย ไม่คุยกับเพศตรงข้ามด้วยซ้ำ ยิ่งไม่รู้จักนี่ยิ่งไม่คุยเลย แต่ตอนนั้นเราดันคุย กลายเป็นคนเฟรนลี่ทั้งๆ ที่ปกติไม่ชอบสุงสิงกับใคร ทำให้เขารู้จักเราแบบที่เป็นเราจริงๆ เพราะตอนนั้นเราไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร เขาเลยเห็นความคิดของเราไปซะทุกอย่าง (เราเหงาด้วย เลยเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเอง […]

Free Spirit Club

December 17, 2018

เคยรู้สึกว่าที่บางที่มันไม่เหมาะให้คนแบบเราอยู่ไหมคะ? รู้สึกแปลกแยกทุกครั้งที่อยู่บ้าน ทั้งที่มันคือบ้านที่อยู่มาตั้งแต่เด็ก แต่กลับสบายใจเมื่อตอนตัดสินใจเดินออกมาเผชิญโลกกว้าง  รู้สึกว่าข้างนอกมันทำให้เราเป็นตัวเองมากขึ้น  ไม่รู้จักใคร ไม่มีใครรู้จักเรา ไม่ต้องแคร์สายตาคนอื่นมอง ไม่มีคำนินทาว่าร้าย    เราเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนเลยค่ะ เพื่อนสนิทจริงๆก็อยู่ห่างกัน  เวลาอยู่บ้านก็ชอบเก็บตัว อ่านหนังสือ ดูทีวี  ไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายด้วย และจะหงุดหงิดทุกครั้งที่ต้องพูดคุยกับผู้คน   บ้านเราเป็นร้านขายของ แต่เราไม่ชอบพูด มากสุดก็แค่ยิ้ม  เราอยากมีพื้นที่ที่สงบๆส่วนตัว  แต่ที่บ้านไม่ใช่… มันเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม  ผู้คนโห่ร้องคุยกันเสียงดัง  พูดจานินทาคนนั้นทีคนโน้นที    เราเกลียดการนินทา  เกลียดคนพูดคำหยาบๆ  แม้กระทั่งคนที่บ้านนินทากันเองเรายังไม่ชอบ    มีครั้งหนึ่งที่เราเผลอทำกิริยาไม่ดีออกไป  เหวี่ยงใส่คนที่มานั่งคุยที่บ้าน  เรารู้ว่ามันไม่ดี ตอนนั้นห้ามอารมณ์ตัวเองไม่ได้เลย เดินเข้าไปในห้อง ร้องไห้คนเดียว    มันเสียใจมาก  คิดกลัวว่าคนคนนั้นเขาจะเกลียดเราไหม  กลัวว่าเขาจะมองเราเป็นคนไม่ดี  ทั้งที่ในสายตาของใครหลายๆคน มองว่าเราเรียบร้อย น่ารัก    วันนั้นทั้งวันอยู่ในอาการซึมตลอดเวลา  แม่โทรมาหา…จนได้เปิดใจคุยกัน  เราไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่อยากอยู่ที่บ้าน  มันเหงา มันเคว้ง มันอึดอัด  มันไม่เป็นตัวของตัวเอง  แม่บอกว่าแม่เข้าใจ แต่ให้เราปรับตัว เพราะเราก็ต้องใช้ชีวิตในสังคม  […]

Free Spirit Club

December 17, 2018

หนูเป็นเด็กที่ไม่อยากโตค่ะ  เป็นเด็กที่ไม่ค่อยยุ่งกับใคร มักมีพื้นที่ส่วนตัวสำหรับตัวเอง  หลายๆครั้งหนูชอบมองคนที่เดินผ่านไปมา ทั้งเพื่อน พ่อ แม่ หรือว่าผู้ใหญ่วัยทำงานหลายๆคน   ตัวหนูเป็นเเบบนี้มาตั้งแต่ช่วง ม.3 ซึ่งกำลังจะเข้าสู่ช่วง ม.ปลาย  มันเป็นครั้งแรกที่ทำให้มีความรู้สึกที่กลัวการเติบโต  รู้สึกว่าข้างหน้ามันต้องมีอะไรที่เราทำไม่ได้    อีกไม่นานเราต้องเริ่มเป็นเหมือนพี่ ม.ปลาย บางคนที่นั่งเครียดอ่านหนังสือ  เหมือนพี่ ม.ปลาย บางคนที่ชีวิตดี แต่ต้องแลกมาด้วยความพยายามที่สูงมากๆ  หลายๆครั้ง หนูมองว่าเรื่องพวกนี้มันน่ากลัว  หนูอยากเป็นเด็กที่มีคนคอยหัวเราะเล่น  เป็นเด็กที่ไม่ต้องทำอะไรเลยทั้งสิ้น  ทำแค่ในสิ่งที่ตัวเองชอบไปก็พอแล้ว    จนเมื่อขึ้นม.ปลาย สิ่งที่หนูกลัวก็เป็นจริงๆ หนูต้องอ่านหนังสือ หนูต้องตั้งใจ ต้องพยายาม ต้องทุ่มเวลาอีก 3 ปี เพื่ออนาคตข้างหน้าซึ่งเป็นรั้วมหาลัยที่เราต้องเข้าไปเรียน  และพอเราจบมหาลัย ก็จะเป็นสถานีต่อไปที่เราไม่อยากไปถึงที่สุด  คือการเป็นผู้ใหญ่เเละทำงาน    ตอนนี้มีแต่ความคิดว่า  นี่เราใกล้จะเป็นผู้ใหญ่เเล้วหรอ  เราใกล้จะต้องเป็นเหมือนคนพวกนั้นแล้วสินะ  เรากำลังจะต้องนำชีวิตทีเหลือจากนี้ มาเผชิญกับการเติบโตที่ไม่มีใครบอกได้ว่าจะเป็นยังไง    หลายๆครั้งที่มีญาติหรือครูบอกหนูว่า “เธอโตแล้วนะ” มันทำให้หนูอยากหันไปบอกว่า  “หนูยังเป็นเด็กค่ะ” บางที นอกจากหนูจะอยากเป็นเด็กอยู่ หนูอาจจะกลัวอนาคตด้วยก็ได้มั้ง

Free Spirit Club

December 17, 2018

การที่เรามองว่าเขาเป็นเพื่อนที่ดี แต่วันหนึ่งสิ่งที่คิดมันไม่จริงขึ้นมาคงรู้สึกเจ็บปวดอยู่เหมือนกัน   จะต้องรู้สึกอย่างไรดีถ้าคนที่เรายกให้เขาเป็นเพื่อน เขาไม่เคยมองเราเป็นเพื่อนเลย จะต้องทำหน้าอย่างไร ถ้ารู้ว่าเขาพูดถึงเราด้วยท่าทางและสีหน้า ที่บ่งบอกถึงความรังเกียจและไม่ชอบเรา ในตอนที่เราไม่รู้   จะต้องทำตัวอย่างไรถ้าตอนที่เรายิ้มให้เขา แล้วเขาก็ยิ้มกลับมาแบบไม่มีอะไร  ทั้งที่จริงๆก่อนหน้านั้นเขาพูดจาทำร้ายจิตใจเรามาก่อน   เรื่องมันก็ตั้งแต่สมัยมัธยมแล้ว  สมัยนั้นมีกลุ่มเพื่อนกลุ่มใหญ่ เพื่อนน่ารักคุยกันได้ สนิทกันช่วยเหลือกัน แต่พอนานๆเข้า มันกลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้น   การมีตัวตนอยู่ในกลุ่มกลับไม่เคยมีความสุขและอึดอัด เหงา เศร้า แต่นั่นยังไม่ร้ายแรงเท่ากับการที่นั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อน แล้วได้ยินทุกอย่างที่เขาพูดถึงเรา ด่าว่าเรา พูดจาทำร้ายจิตใจ โดยที่พวกเขาคงไม่คิดว่าเราจะรับรู้ เพียงเพราะเราใส่ “หูฟัง”   อาจจะเป็นความโชคดีในความโชคร้ายก็ได้ พอรู้แบบนั้น การถอยห่างออกมากลับทำให้อะไรชัดเจนมากขึ้น พวกเขาเปิดเผยในการที่ไม่ชอบเรา และทำให้เราเลือกเดินออกมา   การเดินออกมาช่วยชีวิตเราได้เยอะมาก  แม้จะถูกต่อว่าจากคนที่เคยเรียกว่าเพื่อน แต่การได้เดินออกมา ทำให้ได้เจอคนที่เขาทำให้เราไม่รู้สึกอึดอัดกับการอยู่ในกลุ่ม คนที่มองว่าเราเป็นเพื่อน ขอบคุณประสบการณ์ที่ทำให้เรารู้สึกเข้มแข็ง และการผ่านเรื่องแย่ๆมาได้ มันบอกตัวเราเองเสมอว่า “เธอเก่ง”

Free Spirit Club

December 17, 2018

ผมเพิ่งผ่านช่วงเลวร้ายของชีวิตมา วันนี้ก็เป็นวันที่เลวร้ายอีกวันหนึ่ง เพราะบุพการีมีปัญหาจากการถูกโจรกรรม    เศรษฐกิจ​ที่แย่ทำร้ายเราทุกคนอย่างรุนแรง เปลี่ยนคนให้เป็นอาชญากรได้ เรานึกสงสารโจรมากกว่าว่าเขาคงไม่เหลืออะไรแล้วจนต้องเลือกวิธีนี้ ก่อนหน้านี้เราหลอนประสาท กลัวคนทำร้าย  มองคนรอบตัวว่าทุกคนสมเพชเรา พร้อมจะซ้ำเติมเรา ทั้งๆที่ความเป็นจริงคืออาการกลัวไปเอง   เราค้นพบหลังจากพบแพทย์ว่าคนหลายๆคนก็ยังพร้อมที่จะให้กำลังใจเรา  แม้จะผิดพลาด ล้มเหลว เสียสติ ทำร้ายคนอื่นอย่างรุนแรงมามากมาย  และเราขอบคุณ​พวกเขามากๆที่ยังอยู่กับเรา    พอผ่านมาได้เรารู้สึกโชคดีที่ยังเริ่มใหม่ได้  เราทำสัญญาสงบศึกกับความตาย ความกลัว และความเหงา  พวกเขายังอยู่ตรงนั้น แต่ไม่ได้กล้ำกลายเข้ามาในพื้นที่ชีวิตส่วนตัวเราแล้ว    เราไม่อ่อนไหวไปกับพวกเขาแล้ว ความตายยังรอเราอยู่ที่ไหนสักแห่งแต่เราไม่สนใจ  เราแค่หวังว่าเขาจะมาโดยสันติ  และวันนี้คงยังเป็นอีกวันหนึ่งที่ไม่ใช่วันของเรา   เราผ่านการเปิดกล่องแพนโดร่า  ความเลวร้ายทั้งหมดที่ถาโถมยังไม่ฆ่าเรา  เราแตกสลายเป็นชิ้นละเอียดไปแล้วครั้งหนึ่ง    แต่โชคยังดีที่เราพบความหวังที่ก้นหีบ  เราคว้ามันไว้โดยใส่ใจแค่ว่ามันจะนำพาชิ้นส่วนแต่ละชิ้นกลับมา เรารู้แน่ว่ามันไม่สามารถถูกประกอบกลับมาได้เหมือนเดิม  ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว    แต่เราเชื่อว่าเราจะถูกประกอบให้สมบูรณ์​ยิ่งกว่าก่อนการแตกสลาย เรามองการแตกสลายและการประกอบใหม่ว่าขอให้มันเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง  เรารู้ดีว่าการผ่านการแตกสลายได้ การประกอบใหม่จะทำให้เรายิ่งสมบูรณ์ เราหวังว่าชิ้นส่วนที่ตกหายไปตามทางจะเหลืออยู่เยอะหน่อย เพราะเราเก็บชิ้นส่วนใหม่มาประกอบแล้ว แต่เราก็ยังคงรักในชิ้นส่วนเก่าของเราหลายชิ้น

Free Spirit Club

December 17, 2018

หนูรู้จักกับเขาโดยบังเอิญ และเราก็คุยกันมาเรื่อยๆในฐานะพี่น้อง  ตอนแรกหนูแค่มีความรู้สึกดีด้วยเฉยๆ  คิดว่าเขาดูคุยง่าย เฟรนด์ลี่ดี คุยสนุก  มีอะไรเขาก็เป็นที่ปรึกษาแนะนำให้เราดี  เป็นเพื่อนคุยแก้เหงา  เขายอมให้หนูระบายสิ่งที่อึดอัดในใจ  ทำให้หนูมีความรู้สึกดีๆกับเขา…   วันหนึ่ง อยู่ๆเขาก็บอกว่า เขาเหงา  และเขาก็ชวนคุยที่แปลกไปจากเดิม  เขาหยอดมากขึ้น  โทรมาคุยด้วย ทั้งๆที่แต่ก่อนก็ไม่เคย  เขาบอกหนูน่ารักจัง ขอจีบหน่อยได้ไหม     เขาเริ่มมาใกล้ชิดเรามากขึ้น จนคนรอบข้างก็แซวๆ  เขาก็บอกกับคนอื่นนะคะ ว่าคนนี้กำลังจีบอยู่ อย่ายุ่ง  มันทำให้หนูหวั่นไหวกับเขา  เริ่มชอบเขา   เขาบอกทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเขาให้หนูรู้  ซื้อของให้ เลี้ยงขนม พาไปนู้นไปนี้  จนคนอื่น เขาบอกว่าพวกเราเป็นแฟนกันหรอ  หนูก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง เพราะเรายังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกัน  เขาไม่ได้พูดเรื่องนี้เลย    เขาให้หนูเล่นโทรศัพท์ของเขา  พอหนูเล่นเกมส์และมีคนมาคุยด้วย  เขาก็บอกว่าเขาหวงหนู ไม่ให้หนูยุ่งด้วย  หนูก็ไม่ยุ่ง    เขาเทคแคร์หนูดีมาก เวลาหนูงอแงเขาก็ยอมให้หนูงอแง  แล้วเขาก็ชอบลูบหัวหนู  เขาทำเหมือนหนูเป็นคนสำคัญ  เขาทำดีกับหนูมาก  มากจนหนูรักเขาไปแล้ว   แต่แล้วสุดท้าย…. เขาแค่ล้อเล่น […]

Free Spirit Club

December 17, 2018

เราพึ่งย้ายมาอยู่หอของที่ทำงาน อยู่คนเดียวเลยออกเที่ยวบ่อย เพราะรู้สึกเหงามาก กว่าจะหลับในแต่ละคืน เที่ยว กินเหล้าบ่อยมาก   แต่เมื่อคืนมันกลับต่างออกไป เราดันนัดกินเหล้ากับคนคุยเก่า เราเคยคุย และเกือบคบ แต่เราเป็นคนทิ้งเขาไปเอง แต่หลังจากนั้นเราก็เคลียกัน จนเป็นเพื่อนกันได้   เป็นเพื่อนที่คอยให้คำปรึกษากันมา 3 ปีละ ต่างคนต่างมีแฟนใหม่ แต่เผอิญดันโสดพร้อมๆกัน เค้าเป็นคนที่อยู่ในใจเราตลอดเลยนะ อาจจะด้วยเพราะเราเคยทำให้เขาเสียใจด้วยรึเปล่า มันเลยเหมือนยังมีอะไรติดค้าง และเรายังรู้สึกดี ไม่เคยคิดกับเขาแค่เพื่อนเลย   จนเมื่อคืน เราดื่มกันแล้วไปนอนห้องเขา ก็คิดว่าจะไม่เกิดอะไรขึ้นนะ ตั้งใจตั้งมั่น แต่สุดท้ายก็เกือบ เพราะดันไปเห็นเขาร้องไห้ ในระหว่างที่เรากำลังจะทำอะไร … เขาไม่ได้ขัดขืนหรืออะไร แต่ดันไปโดนน้ำตาเขาที่เปียกบนหน้า   เราสับสนมาก เพราะเขาไม่พูดว่าเพราะอะไร จนเราถามว่าทำไม เขาถึงบอกว่า เพื่อนกันเขาไม่ทำอะไรกันหรอกนะ   เราก็ยอมรับตรงๆเลยว่า เราไม่เคยคิดกับเขาแค่เพื่อนเลย ยังรู้สึกกับเขามาตลอด เเต่เขาบอกเราว่าเขาคิดกับเราแค่เพื่อน   เราเลยล้มเลิกที่จะทำอะไรเขา แล้วกลายเป็นว่า เรานอนกอดกัน และจับมือกัน  พร้อมกับเขาลูบหัวเรา   จนในตอนเช้าต่างคนต่างแยกย้ายไปทำงาน […]

Free Spirit Club

December 17, 2018

ฉันตัดสินใจออกจากกลุ่มมา เพราะความรู้สึกโดดเดี่ยว และหลังจากนั้นมา…ฉันก็อยู่ตัวคนเดียว   เป็นความผิดของฉันเองที่ทำให้แม้กระทั่งบรรดาอาจารย์เอือมระอา ทำให้เพื่อนๆทอดทิ้งฉัน และได้เริ่มต้นใหม่อย่างมีความสุข (ในขณะที่ตอนที่มีฉันอยู่ ทุกคนคงรู้สึกเหนื่อยและเบื่อหน่าย)   แต่ถึงอย่างนั้น…ความรู้สึกเจ็บที่ไม่ว่าใครๆก็ต่างก้าวต่อไปข้างหน้าโดยลืมฉันไปแล้ว (ไม่สิ ไม่สนใจการมีอยู่ของฉันอีกแล้ว) ยังแผ่ซ่านไปทั่วร่างจนชาไปทั้งตัว ฉันไม่สามารถหันหน้ามองพวกเขาได้อีก ฉันกลัวที่ได้ยินเสียง หรือรับรู้เกี่ยวกับพวกเขา ฉันขอแยกห้องนอนกับพ่อแม่เพื่อจะได้ร้องไห้ตอนกลางคืนได้อย่างเต็มที่ ฉันไม่กล้าลุกออกจากเตียงเพื่อเริ่มต้นวันใหม่   แม้เรื่องดังกล่าวจะผ่านมาสักพักใหญ่ๆแล้ว  แต่…ฉันก็อดนึกไม่ได้ว่า ฉันมันเป็นได้แค่ “พวกเรียกร้องความสนใจ” ใช่ไหม ฉันมันไร้ค่า… ฉันมันน่ารังเกียจ…   ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ฉันควรจะหายไป…จะได้ไม่เป็นภาระของใครอีก แต่…ที่ฉันยังอยู่ เพราะฉันมันขี้ขลาดเกินกว่าที่จะเสี่ยง หรือ เพราะลึกๆแล้ว ฉันยังหวังว่าฉันจะยังเป็นประโยชน์ เป็นความสุขของใครได้อีก (ทั้งๆที่ไม่เห็นทางเช่นนั้นเลย)   ฉันกลัวที่จะมีชีวิตอยู่ แต่ฉันก็กลัวที่จะถูกทอดทิ้งไปเช่นกัน

Free Spirit Club

December 17, 2018
1 2 3 4 6